Leesverslag 2 beknopte verhaalanalyse en beoordeling

Beknopte verhaalanalyse en beoordeling
Titel: Hersenschimmen Auteur: J. Bernlef Verschijningsjaar: 1984
Subject	Uitwerking
Inhoud	Maarten Klein, ongeveer 70 jaar oud, is dement. In dit boek wordt beschreven hoe Maarten Klein de weg van dementheid aflegt. Maarten doet soms rare acties die zorgen voor aparte gebeurtenissen. Hij denkt ook veel na over dingen van heel lang geleden, zoals zijn jeugdliefde. Zijn vrouw vindt het moeilijk om te weten hoe ze met Maarten om moet gaan nu hij dement is. Na veel van die rare acties belandt Maarten uiteindelijk in het ziekenhuis/verzorgingstehuis.
Thema (hoofdonderwerp in abstractie)	-          Het omgaan met demente personen. -          Jezelf niet onder controle hebben en hoe je daarmee om moet gaan. -          Het verliezen van geliefden.
Motieven (herhalende onderwerpen die gezamenlijk tot het hoofdonderwerp leiden)	-          Geheugenverlies -          Jeugdliefde -          Zelfbeheersing
Personen	-          Maarten Klein: is dement en doet rare acties. Weet zelf niet precies wat hij doet. -          Eva Klein: De vrouw van Maarten Klein. Vindt het moeilijk om te weten hoe ze om moet gaan met haar demente man. -          Dokter Eardly: De dokter van Maarten Klein. Hij denkt dat het geheugen van Maarten wel weer terugkomt. -          Phil Taylor: gezinshulp voor Maarten Klein. Weet soms ook niet hoe ze op bepaalde uitspraken van Maarten moet reageren.
Historische tijd en ruimte	-          Ongeveer 1984 -          In Amerika in Gloucester, dat ligt vlak bij Bosten aan de kust.
Titelverklaring Onderschrift	-          De titel is hersenschimmen. Deze titel past bij dit boek omdat de hersens van de hoofdpersoon niet meer helder werken. Dus het lijkt alsof er hersenschimmen in zijn hoofd zitten. Schimmen die zijn hersens doen vervagen.
Verteller (perspectief)	Ik = Maarten Klein
Genre	Een Roman
Spanning	Het achteruitgaan van het geheugen van Maarten Klein en dus hoe het met hem gaat en hoe het met hem zal aflopen. En er zit ook spanning in sommige gebeurtenissen. Als Maarten bijvoorbeeld een keer van huis wegloopt, is het spannend omdat je wilt weten hoe en of hij nog thuis komt.
Stijl	In heldere woorden opgeschreven. Aan het einde van het verhaal wordt het minder helder, want dan komen er halve zinnen.
Waardering in recensies	-
Persoonlijke waardering	Interessant boek en ik kon me goed in de hoofdpersoon inleven. Ik weet nu veel meer van het onderwerp dementheid dus ik geef een 8 als waardering.

Leesverslag 1 persoonlijke beoordeling

Leesverslag 1 persoonlijke beoordeling

Onderwerp

Het onderwerp van het boek “hersenschimmen” vond ik erg interessant. In het boek wordt geschreven over iemand die dement is, en ik vond het heel interessant om wat over dat onderwerp te lezen.  Vooral omdat ik in mijn eigen omgeving niet veel met dementheid te maken heb gekregen in mijn leven. Ik kende wel iemand die dement was, maar dat was niet iemand die ik veel zag. Ik wist dus voordat ik dit boek las, niet precies hoe mensen die dement zijn zich gedragen. Wat ik wel wist was, dat hun korte termijngeheugen verdwijnt maar dat herinneringen van heel lang geleden wel terugkomen. Maar doordat ik een boek heb gelezen over dementheid weet ik er nu veel meer vanaf, het is niet alleen hun geheugen wat verdwijnt, ze gaan zich ook heel anders gedragen. 

 Mijn mening is zeker verandert nadat ik dit boek heb gelezen. Ik dacht altijd dat demente mensen zelf helemaal niets ervan af wisten dat ze dement waren en dat ze niets door hadden van hun rare acties. In dit boek werd heel duidelijk de fases van dementheid beschreven door de demente persoon zelf. Hierdoor ben ik erachter gekomen dat ze alles wel gewoon meemaken. En dat ze zelf gewoon gek van zichzelf worden. Voordat ik dit boek had gelezen had ik meer medelijden met de familieleden van demente personen, omdat ik dus dacht dat de demente personen toch niets doorhadden. Maar nu ik meer over dementheid weet, heb ik eigenlijk meer medelijden met de demente persoon omdat ik zelf echt helemaal gek zou worden als ik mijn eigen handelingen en herinneringen niet meer goed kon besturen en dat moeten demente personen allemaal meemaken.

Gebeurtenissen

In dit boek lees je heel veel over de gevoelens en de gedachtes van de hoofdpersoon. Het hele boek wordt geschreven in de ik-persoon, in de ogen van de demente persoon. Je leest alle rare gedachtes die hij heeft en alle frustraties. Er wordt dus ook beschreven wat de demente persoon ervan vindt, dat hij steeds dingen vergeet, want dat heeft hij door. Hij merkt zelf namelijk dat hij zich niet normaal gedraagt en hij beschrijft ook dat hij soms er helemaal bij is, en soms gewoon niet. Dan weet hij niet wat hij aan het doen is en begrijpt zichzelf niet. Je leest dus heel veel over de gevoelens en de gedachtes van de hoofdpersoon. Die staan dus ook centraal.

Er kwamen niet heel veel gebeurtenissen in het  boek voor. Het was vooral langzaam opbouwend verhaal. In het begin gebeurt er bijna niets, maar naarmate je verder bent in het boek gebeuren er meer rare dingen die met dementheid te maken hebben. Doordat er niet veel gebeurtenissen zijn, is het boek niet heel spannend. Maar dat hoeft ook niet met dit onderwerp. De schrijver wil je vooral denk ik een ander beeld geven van dementheid. En dat doet hij met behulp van een verhaal te schrijven die langzaam de fases weergeeft van dementheid. In het begin van de dementheid doet men nog niet heel veel rare dingen, dus is het logisch dat er niet veel gebeurtenissen plaatsvinden dan. Aan het einde doet de demente persoon juist wel heel veel rare dingen, dus aan het einde van het boek vinden er veel gebeurtenissen plaats. Ik vind dat deze manier van schrijven over dementheid heel mooi is, dus was het aantal gebeurtenissen juist goed.

Personen

In dit verhaal kon ik me heel erg goed inleven in de hoofdpersoon. Vooral ook doordat het door de ik-persoon werd verteld. En ook doordat er veel gevoelens en gedachtes werden getoond. Dat maakt het inleven al een stuk makkelijker. Als iemand verteld hoe die zich voelt, kun je al sneller meeleven. En als er in de ik-persoon wordt geschreven, is dat nog makkelijker.

Sommige eigenschappen van de hoofdpersoon vond ik heel erg positief. Ik vond het bijvoorbeeld heel erg lief van de hoofdpersoon dat hij altijd nog aan zijn vrouw blijft denken zelfs als hij dement is. Veel demente personen herkennen hun familie en vrouw niet meer. Maar het grootste gedeelte van het boek blijft hij haar herkennen en blijft hij haar geruststellen dat het allemaal goed komt. Dat vind ik heel erg lief van hem, want zijn vrouw wordt natuurlijk wanhopig en ik vind het heel lief dat hij haar probeert gerust te stellen, zelfs als hij niet helemaal goed meer kan denken. Dit vind ik dus een positieve eigenschap. Een negatieve eigenschap kan ik niet zo goed beschrijven. De hoofdpersoon is dement dus hij gedraagt zich sowieso al niet wat je zou wensen. Daarom kan ik niet zo goed een negatieve eigenschap bedenken omdat hij zelf aan al die rare dingen niets kan doen.

Opbouw

Het verhaal was best moeilijk leesbaar. Het was lastig om te begrijpen wat de schrijver precies bedoelde. Dat kwam vooral door de halve zinnen aan het einde van het boek. Die zinnen werden maar half opgeschreven, omdat de demente persoon niet meer normaal kon denken en zijn zinnen kon afmaken. Daardoor was het best lastig om te begrijpen wat de hoofdpersoon nou bedoelde. Maar uiteindelijk kom je er wel uit door kleine aanwijzingen. Maar het is dus niet zo dat je dit boek in een uurtje wegleest.

Ik vond het een heel erg goed gekozen vertelperspectief. Vooral voor dit onderwerp, omdat je van demente personen niet snel te horen krijgt wat ze denken en hoe ze zich voelen omdat ze niet meer normaal kunnen communiceren. Het was heel erg mooi om in dit boek te lezen wat er in het hoofd van een demente persoon omgaat. Het perspectief van vertellen in ik-persoon vind ik dus erg goed gekozen bij dit onderwerp.

Taalgebruik

De woordkeuze van het verhaal was goed. De woorden waren goed te begrijpen en er werden niet extreem moeilijk of oude woorden gebruikt. Dat maakt het verhaal makkelijker om te lezen. De zinsbouw was in het begin ook gewoon goed. Aan het einde werd het wat moeilijker omdat de zinnen dus maar half waren. Of gewoon maar één woord. Maar dat paste juist wel weer bij het verhaal en onderwerp, dus kort gezegd vond ik de woordkeuze en zinsbouw wel goed.

De dialogen werden op een natuurlijke wijze weergegeven. Je kon de gesprekken goed volgen. Het was vooral ook grappig om sommige dialogen te lezen. De vrouw van de hoofdpersoon stelde bijvoorbeeld een vraag aan de hoofdpersoon. De hoofdpersoon vroeg erover verder en hij en zijn vrouw begonnen over een ander onderwerp te praten. Als het gesprek beëindigd was, vroeg de hoofdpersoon zich af wat zijn vrouw ook al weer had gevraagd aan het begin. Typisch een teken van dementheid en dat was wel grappig om te lezen, omdat je die vraag zelf wel onthouden had.

Leesautobiografie

1. Ik heb ooit eens een boek gelezen over een meisje dat geslagen werd, blauwe plekken heetten het boek. De schrijfster weet ik niet meer. Maar ik kan me wel herinneren dat ik dat een heel mooi, maar ook zielig boek vond. Er werd goed beschreven hoe het leven van een meisje die geslagen wordt is en hoe erg dat kan zijn. Ik heb het boek lang geleden gelezen dus het kan zijn dat het verhaal in het boek best meevalt, maar ik kan me in ieder geval herinneren dat het indruk op me gemaakt heeft.

2. Ik kies boeken door de achterkant te lezen, en door ook wel een beetje naar de buitenkant te kijken. Ik houd van boeken die echt kunnen gebeuren, ik ben niet zo van de fantasieboeken. Ik lees meestal in m'n bed of op de bank.

3. Ik lees graag probleemboeken. Ik weet niet waarom, maar ik vind het leuk om te lezen over problemen van de personages in het boek en om te lezen over hoe zij die problemen oplossen. Ik houd niet zo van boeken met een verhaal in een andere tijd, ik wil me meestal in de hoofdpersoon kunnen verplaatsen en ik kan dat niet zo goed als het niet in het nu afspeelt. Met 100 jaar geleden kan ik het nog wel, maar als het echt verhaal zich echt in de middeleeuwen afspeelt, vind ik het boek al gelijk minder leuk.

4. Ik denk dat ik bij leesniveau 3 zit. Ik lees best wel veel en heb ook al volwassenen boeken gelezen en wat literatuur. De meeste boeken begrijp ik wel. Ik vind het ook leuk om te lezen, vooral om over gebeurtenissen te lezen waar ik zelf nog nooit te maken mee heb gehad.

5. Ik vind het niet erg om een lijst met boeken te lezen. Ik lees zelf al best wel veel, en vind het leuk om boeken te lezen. Ik denk dat mijn leeservaring omhoog gaat door het lezen van deze literatuurlijst.

leesdossier

Vraag 1

Bekijk de volgende uitspraken. Geef per uitspraak aan wat het meest op jou van toepassing is. Zet een kruisje in het juiste vakje.

uitspraak	1 = past helemaal niet bij mij	2 = past niet bij mij	3 = past bij mij	4 = past helemaal bij mij.
Lezen vind ik niet leuk en ik lees niet veel. Het lezen van boeken voor volwassenen vind ik helemaal niet prettig. Als ik al iets lees dan lees ik het liefste boeken met veel drama en actie erin.	x
Lezen vind ik niet heel erg leuk, maar ook niet heel vreselijk. Ik lees niet graag dikke boeken. Ik heb wel boeken gelezen, maar die zijn niet voor volwassenen geschreven. Ik houd erg van boeken die gaan over voor mij herkenbare situaties.		x
Ik heb boeken gelezen voor volwassenen en ik begreep ze ook. Uit mezelf zou ik niet zo snel kiezen voor een dik boek. Ik vind het prettig als boeken gaan over maatschappelijke of psychologische vraagstukken zodat ik er lekker over kan discussiëren.		x
Ik vind het niet zo belangrijk hoe dik een boek is. Het is voor mij niet zo belangrijk of de gebeurtenissen in een boek ook al in mijn leven gebeuren of kunnen gebeuren. Ik vind het juist interessant om me dan te verdiepen in die gebeurtenissen. Ik heb boeken gelezen van (bekende) auteurs (voor volwassenen.)			x
Ik heb al behoorlijk veel boeken gelezen van (bekende) auteurs (voor volwassenen.) Wat ik leuk vind aan lezen is het uitzoeken van de achtergronden bij de teksten. Mij maakt het helemaal niet uit hoe dik een boek is. Ik heb ook al oude teksten gelezen en ik vond dat niet zo moeilijk.		x

Ik heb echt veel gelezen van Nederlandse auteurs en van de wereldliteratuur. Het lezen van boeken is voor mij belangrijk omdat het me helpt de werkelijkheid vorm te geven. Ik kan gemakkelijk verbanden leggen binnen de tekst maar ook buiten de tekst. Lezen is iets dat ik (bijna) dagelijks doe en ik praat (en lees) graag over boeken met mensen die er veel verstand van hebben.

x

Vraag 2.

Welke boeken las je het laatst voor de lijst? Noteer je antwoorden in de juiste  volgorde.

	Titel	auteur	Uitgelezen in: (maand – jaar)
Boek 1 (meest recent)	Keukenmeidenroman	Kathryn Stockett	Augustus 2011
Boek 2 (iets minder recent)	Deadline	Rachel Ward	Juli/augustus 2011
Boek 3 (langst geleden)	Jij, jij en jij	Per Nilsson	Juni of juli 2011

Vraag 3.

Bepaal de schrijfstijl in je laatst gelezen boeken. Omcirkel ja of nee in elke cel.

	Gewone taal, gemakkelijk te begrijpen		Niet zo gemakkelijk te begrijpen stijl		Literaire stijl.		Moeilijke literaire stijl
Boek 1 (meest recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 2 (iets minder recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 3 (langst geleden)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee

Vraag 4.

Je laatst gelezen boeken en de inhoud. Over de personages en de inhoud van de boeken die ik het laatst voor mijn lijst gelezen heb, kan ik zeggen dat:

	Ze helemaal passen bij mijn leven		Ze niet helemaal passen bij mijn leven maar dat ze wel te maken hebben met dingen die me bezig houden		Ze niet zo goed passen bij mijn leven en gaan ook niet echt over dingen die me bezig houden.		Ze erg ver af staan van mijn leven.
Boek 1 (meest recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 2 (iets minder recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 3 (langst geleden)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee

Vraag 5.

Je laatst gelezen boeken en de verhaallijn. Als ik de boeken die ik het laatst voor mijn lijst heb gelezen omschrijf,  dan kan ik zeggen dat:

	De verhaallijn niet wordt onderbroken en dat er veel dingen achter elkaar gebeuren. Als de verhaallijn wel wordt onderbroken dan vind ik dat nogal vervelend.		De verhaallijn wel wordt onderbroken maar ik hem gemakkelijk terug kan brengen.		De verhaallijn wordt onderbroken en moeilijker is terug te brengen naar het oorspronkelijke verhaal, ik dat juist prettig vind.		Het verhaal op verschillende manier valt uit te leggen; daardoor is het voor mij lastig om de rode draad van het verhaal weer terug te halen.		Er zoveel betekenislagen in het verhaal zitten dat het terugbrengen van een rode draad erg moeilijk is.
Boek 1 (meest recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 2 (minder recent)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
Boek 3 (langst geleden)	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee

Vraag 6 .

Je laatst gelezen boeken en de verwerkingsopdrachten

	Boek 1		Boek 2		Boek 3
A. Kan ik een verhaalfragment samenvatten	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
B. Kan ik iets vertellen over de hoofdpersonen en wat er met hen gebeurt	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
C. Kan ik wat er met de hoofdpersonen gebeurt verbinden met het thema van het boek	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
D. Kan ik verschillende 'verhalen' binnen het verhaal ontwarren	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
E. Kan ik iets vertellen over de verhaaltechniek die de schrijver heeft gebruikt en hoe die techniek het verhaal beïnvloedt	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee
F. Kan ik vertellen of het boek een rol speelt in de werkelijkheid en ook waarom dat zo is	Ja	Nee	Ja	Nee	Ja	Nee

Slotopdracht.

Leg de door jou gegeven antwoorden naast de niveau-omschrijvingen die vermeld staan in het overzicht ‘lezen voor de lijst’. Bepaal vervolgens je lezersniveau en kies een literair werk dat bij dit niveau hoort. Lees enkele hoofdstukken en bepaal vervolgens of je daadwerkelijk op het juiste niveau bent ingestapt. Wanneer blijkt dat het boek te moeilijk voor je is (je komt niet ‘in’ het verhaal), kies dan een boek uit de lijst één niveau lager. Vind je het boek te gemakkelijk (flauw verhaal, te kinderachtig, te voorspelbaar), kies dan een niveau uit de lijst één niveau hoger.